حسابداری چیست؟

حسابداری علم ثبت و بررسی معاملات مالی یک شکرت، سازمان یا یک تجارت است. به طور کلی شامل جمع بندی، تجزیه و تحلیل گزارشات و تحویل آنها به مدیران سازمان هاست.

به‌طور کلی این شغل به دو بخش تقسیم می‌شود؛ حسابداری داخلی و حسابداری مستقل که در ادامه به توضیح این دو مورد می‌پردازیم:

در نوع داخلی، حسابراسان شرکت موظف‌ هستند داده‌های مربوط به شرکت را جمع‌آوری کنند و پس از تحلیل و طبقه‌بندی آن‌ها گزارشات مربوطه را به‌صورت ماهانه و سالانه به مدیر شرکت و یا سازمان‌های دیگر ارائه دهد.

در نوع مستقل که در آن سازمان‌های مختلف برای کاهش هزینه مربوط به حسابداری امور مالی خود را به شرکت‎های حسابرسی برون‌سپاری می‌کند.

حسابرس و مدیر مالی کیست؟

حسابرس فردی است که وظیفه کنترل و نظارت بر کار بخش حسابداری شرکت را برعهده دارد. در واقع حسابدار وظیفه ثبت امور مالی و ارائه گزارش های مختلف مالی را برعهده دارد. درحالیکه حسابرس با چک کردن تمام حسابهای شرکت و فعالیت های حسابدار صحت گزارش های حسابداری را تایید می کند.

در واقع وظیفه حسابرس پیدا کردن اختلافهای احتمالی در حسابها و دفاتر ثبت شده حسابداری است.

مدیر مالی را مسئول سلامت مالی یک شرکت معرفی می کنند. وظیفه مدیر مالی، نظارت دقیق بر مسائل مالی سازمان به منظور اطمینان از رعایت اصول و قوانین، تهیه صورتحساب های مالی و گزارش های فعالیت های تجاری شرکت، تحلیل وضعیت بازار و موقعیت شرکت در بازارهای رقابتی و ارائه راهکارهایی برای رشد و پیشرفت شرکت در زمینه فعالیت و درنهایت کمک به مدیران برای تصمیم گیری بهتر در مسیر دستیابی به اهداف شرکت است.

 

ترازنامه چیست و شامل چه اقلامی می‌شود؟

ترازنامه چیست؟

در ابتدا اشاره می‌کنیم که ترازنامه چیست : یک صورت مالی است که تصویری فوری از وضعیت مالی یک شرکت در یک مقطع زمانی خاص، معمولاً در پایان یک دوره گزارشگری مانند یک ماهه، سه ماهه یا سال ارائه می‌کند. ترازنامه دارایی‌ها، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام شرکت را خلاصه می‌کند و اطلاعاتی در مورد سلامت مالی و نقدینگی آن ارائه می‌دهد.

همچنین با معادله اساسی حسابداری نشان داده می‌شود:

دارایی‌ها = بدهی‌ها + حقوق صاحبان سهام

ترازنامه به دو بخش اصلی تقسیم می‌شود: بخش دارایی‌ها و بخش بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام. بخش دارایی‌ها شامل کلیه دارایی‌های شرکت مانند وجوه نقد، حسابهای دریافتنی، موجودی کالا و دارایی، ماشین آلات و تجهیزات می‌باشد. بخش بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام شامل کلیه بدهی‌های شرکت مانند حسابهای پرداختنی، وام ها و مالیات های بدهی و همچنین حقوق صاحبان سهام است که نشان دهنده سود باقیمانده در دارایی ها پس از کسر بدهی ها است.

ترازنامه یک صورت مالی مهم برای سرمایه‌گذاران، اعتباردهندگان و سایر ذینفعان است زیرا تصویری از سلامت مالی و نقدینگی یک شرکت ارائه می‌دهد. می‌توان از آن برای تعیین توانایی شرکت در پرداخت بدهی‌هایش، سطح بدهی و عملکرد مالی کلی آن استفاده کرد.

اقلام ترازنامه چیست؟

۱. دارایی‌ها در ترازنامه

در بخش دارایی‌ها، حساب‌ها از بالا به پایین به ترتیب نقدینگی‌، یعنی بر اساس میزان سهولت تبدیل دارایی به پول نقد فهرست می‌شوند. دارایی‌ها به دو قسمت دارایی‌های جاری، یعنی دارایی‌هایی که در طول یک سال یا کمتر به پول نقد تبدیل می‌شوند، و دارایی‌های غیرجاری یا بلندمدت، یعنی دارایی‌هایی‌ که مدت زمان تبدیل آنها به پول نقد بیش از یک سال است، تقسیم می‌شوند.

دارایی‌های جاری

  • پول نقد یا معادل نقد: نقدترین حالت دارایی است که می‌تواند در شکل اوراق خزانه، گواهی سپرده‌ی کوتاه مدت، و ارز احتیاطی باشد؛
  • اوراق بهادار قابل‌فروش: اوراق بهادار سهام و بدهی که برای آن بازار دست به نقد وجود دارد؛
  • حساب‌های قابل‌نقد: پولی است که مشتریان به شرکت بدهکارند که شاید شامل مستمری برای حساب‌های مشکوک باشد؛ چرا که می‌توان همیشه انتظار داشت تعدادی از مشتریان دیون خود را پرداخت نکنند؛
  • موجودی کالا: کالاهای موجود برای فروش که دارای هزینه‌ی کمتر یا قیمت پایینی در بازار هستند؛
  • مخارج پیش‌پرداخت‌شده: مبالغی که پیش از این برای آنها هزینه شده است مثلا بیمه، قراردادهای تبلیغ یا اجاره.

دارایی‌های غیر جاری

  • سرمایه‌گذاری‌های بلند مدت: اوراق بهاداری که تا سال بعد نقدشدنی نخواهند بود؛
  • دارایی‌های ثابت: دارایی‌هایی ازجمله زمین، ماشین‌آلات، تجهیزات، ساختمان و سایر دارایی‌های با دوام؛
  • دارایی‌های نامشهود: دارایی‌های غیرفیزیکی اما ارزشمند از قبیل مالکیت معنوی و سرقفلی. در مجموع دارایی‌های نامشهود تنها زمانی در ترازنامه آورده می‌شوند که توسط سازمان کسب شده باشند تا اینکه درون سازمان توسعه داده شده باشند؛ ارزش این دارایی‌ها ممکن است به شدت دست‌کم گرفته شود.

۲. بدهی‌ها در ترازنامه

بدهی‌ دیونی است که شرکت باید به طرف‌های خارج از سازمان بپردازد و می‌توانند طلب تأمین‌کنندگان، سود اوراق قرضه‌ی صادره به طلبکاران، اجاره‌بها، تسهیلات و حقوق و دستمزد باشد. بدهی‌ جاری بدهی‌هایی هستند که موعد سررسید آنها در طی یک سال است و بر اساس تاریخ سررسید فهرست می‌شوند.

بدهی‌های جاری

  • بخش فعلی بدهی‌های بلند مدت؛
  • بدهی بانکی؛
  • سود قابل‌پرداخت؛
  • اجاره، مالیات، تسهیلات؛
  • دستمزدهای قابل‌پرداخت؛
  • پیش‌پرداخت به مشتریان؛
  • سود سهام قابل‌پرداخت.

بدهی‌های غیر جاری

  • دیون بلندمدت: سود و اصل اوراق قرضه‌ی صادره؛
  • بدهی‌های مالیاتی تعلیق‌شده: مالیات‌های افزوده شده که تا سال آینده پرداخت نخواهند شد.

بعضی از بدهی‌ها در ترازنامه آورده نمی‌شوند. اجاره‌ی عملیاتی نمونه‌ای از این دست بدهی‌هاست.

۳. حقوق صاحبان سهام در ترازنامه

در واقع حقوق صاحبان سهام بخشی از ترازنامه است که نشان‌دهنده سود باقیمانده در دارایی‌های یک شرکت پس از کسر بدهی‌های آن است. حقوق صاحبان سهام را می‌توان به عنوان دارایی خالص یا حقوق صاحبان سهام نیز نامید. و نشان‌دهنده بخشی از ارزش یک شرکت است که به صاحبان آن نسبت داده می‌شود.

بخش حقوق صاحبان سهام ترازنامه شامل چندین حساب است، مانند:

  • سهام عادی: این نشان‌دهنده ارزش اسمی سهام، سهام عادی منتشر شده توسط شرکت است.
  • سرمایه پرداخت شده اضافی: این مقدار سرمایه‌ای است که توسط سهامداران بیش از ارزش اسمی سهام عادی است.
  • سود انباشته: این نشان‌دهنده سود انباشته شرکت است که به عنوان سود سهام بین سهامداران توزیع نشده است.
  • سهام خزانه: این نشان‌دهنده سهام خود شرکت است که بازخرید کرده و در خزانه خود نگهداری می‌کند.
  • سایر درآمدهای جامع انباشته: سود یا زیان انباشته‌ای را نشان می‌دهد که در محاسبه سود خالص لحاظ نمی‌شود، مانند سودها یا زیان‌های تحقق نیافته سرمایه‌گذاری‌ها یا تعدیلات تبدیل ارز خارجی.

بخش حقوق صاحبان سهام ترازنامه اطلاعات مهمی در مورد سلامت مالی یک شرکت و توانایی آن در ایجاد بازده برای سهامدارانش ارائه می‌دهد. سرمایه‌گذاران و تحلیلگران اغلب از بخش حقوق صاحبان سهام برای محاسبه نسبت‌های مالی مختلف مانند بازده حقوق صاحبان سهام و نسبت پرداخت سود سهام برای ارزیابی سودآوری و قدرت مالی شرکت استفاده می‌کنند.




حساب جاری شرکا

حساب جاری شرکا در حسابداری

حساب جاری شرکا در حسابداری به گزارشی از معاملات مالی بین شرکای یک تجارت یا شرکت تضامنی اطلاق می‌شود که شامل جابه‌جایی پول، کالا یا خدمات و سایر دارایی‌ها یا بدهی‌های بین آنها می‌شود. این حساب جریان وجوه بین شرکا را ردیابی می‌کند و تراز پرداخت بین آنها را منعکس می‌کند.

حساب جاری شرکا در حسابداری معمولاً شامل معاملات زیر است:

  • کمک‌هایی که توسط شرکا در مشارکت انجام می‌شود، مانند پول نقد، اموال یا خدمات.
  • توزیع هایی که از شرکت تضامنی بین شرکا انجام می‌شود، مانند سود یا هر درآمد دیگری که حاصل مشارکت باشد.
  • مخارجی که شرکا از طرف شرکت تضامنی متحمل می‌شوند، مانند هزینه‌های سفر یا سایر هزینه‌های تجاری.
  • برداشت‌های انجام شده توسط شرکا از شراکت برای استفاده شخصی.
  • بهره یا سایر هزینه‌های وام‌های داده شده به یا از شراکت.
  • هرگونه معامله دیگری که بر وضعیت مالی شرکت تضامنی یا شرکا تأثیر بگذارد.

حفظ حساب جاری دقیق شرکا برای حفظ شفافیت و اطمینان از آگاهی همه شرکا از وضعیت مالی شراکت مهم است. همچنین برای مقاصد مالیاتی و قانونی ضروری است، زیرا سوابق دقیقی از فعالیتهای مالی مشارکت ارائه می‌دهد.

موارد استفاده از حساب جاری شرکا:

دارای ماهیت بستانکار و بدهکار می‌باشد یعنی این حساب گاهی زیر مجموعه حساب کل سایر حسابهای دریافتنی و گاهی نیز زیر مجموعه حساب کل سایر حسابهای پرداختنی قرار می‌گیرد.

به بیان دیگر می‌توان گفت که بستانکار بودن این حساب، نشان دهنده بدهکاری شرکت به شرکا و بدهکار بودن این حساب به معنی بستانکاری شرکت به شرکا می‌باشد.

نکته: این حساب یک حساب کمکی برای حسابداران شرکت می‌باشد که نشان دهنده تبادل مالی میان شرکت و شرکا است.

ثبتهای مربوط به این حساب:

حساب جاری شرکا به حسابی گفته می‌شود که پس از سرمایه، تمامی دریافتی‌ها و پرداختی‌ها از طریق شرکت و یا اشخاص انجام می‌شود.

علت وجود تورم در این حساب:

زمانی که گردش حساب در شرکت زیاد گردد، افزایش تورم رخ می‌دهد. در برخی مواقع، شرکتها برای کتمان بخشی از عایدات خود که باعث ورود و خروج نقدینگی می‌شوند، از این حساب استفاده می‌کنند.

گردش بالا و ایجاد تورم در حساب، باعث ایجاد سوال می‌شود برای همین می‌توان گفت این حساب باید با تجزیه و تحلیل زیادی، هماهنگ با سایر حساب‌های شرکت، مورد رسیدگی حسابرس و ممیزان مالیاتی قرار می‌گیرد.

تاثیر حسابدار و مدیر مالی:

برخی مواقع، مدیر مالی و حسابدار شرکت، بدون توجه و با سهل انگاری باعث می شوند که به منظور تنظیم سریعتر دفاتر، برداشت و واریزهای نامشخصی را بدون پیگیری دلیل و بدون وجود مدارک کافی، به حساب جاری شرکا ثبت کنند. این کار باعث می گردد که حساسیت ممیز مالیاتی نسبت به این ثبت بالا رود.




ماهیت حسابها چیست؟

انواع ماهیت حساب‌ها در حسابداری

ماهیت حسابها در حسابداری اصولا به دو دسته ماهیت بستانکار و بدهکار تقسیم می‌شود:

• ماهیت بدهکار

به حسابهای مانند دارایی‌های جاری، دارایی‌های ثابت، هزینه‌ها و بهای تمام شده کالا حسابهایی با ماهیت بدهکار گفته می‌شود. در واقع آنچه شرکت به عنوان دارایی کسب کرده و یا در گذشته خریداری نموده‌اند همگی ماهیت بدهکار دارند. حسابهایی که باعث کاهش دارایی‌های شرکت می‌شود ماهیت بدهکار دارند.

• ماهیت بستانکار

اما حساب‌هایی مانند بدهی‌های جاری، بدهی‌های بلند مدت، سرمایه و درآمد حساب‌هایی با ماهیت بستانکار می‌دانیم. به صورت کلی هر حسابی که باعث افزایش دارایی‌های شرکت شود مانند حساب‌های درآمد ماهیت بستانکار دارند.

انواع حساب و ماهیت آنها

ماهیت حسابها در حسابداری به چند دسته تقسیم می‌شود. در ادامه شما را بیشتر با انواع حسابها و ماهیت آنها آشنا می‌کنیم.

• ماهیت حساب فروش

در شرکتهای بازرگانی هر کالایی که فروش می‌رود، درآمدی کسب می‌شود. این درآمد حاصل از فروش کالا در حساب فروش یا فروش کالا درج میشود. اما حساب فروش چه نوع حسابی به شمار می‌آید؟ به معادل قیمت فروش کالاهایی که در طول دوره مالی به صورت نقد و نسیه به فروش رسیده‌اند. حساب فروش گفته میشود. حساب فروش ماهیت بستانکار دارد. و با ثبت یک سند بستانکار افزایش یافته و با ثبت بدهکار کاهش می‌یابد.

• ماهیت پیش پرداخت

اگر قبل از اینکه هزینه‌ای اتفاق بی‌افتد وجه کل هزینه به صورت یک جا پرداخت شود، این وجه در حسابی به نام حساب پیش پرداخت ثبت می‌شود. برای مثال می‌توان به اجاره ۶ ماه آینده اشاره داشت. این هزینه در حساب پیش پرداخت ثبت می‌شود و در زمانی که ۶ ماه به اتمام رسید، وجه از این حساب خارج می‌شود و به عنوان هزینه ثبت می‌شود. پس می‌توان گفت که حساب پیش پرداخت ماهیت بدهکار دارد. این نوع حساب به عنوان دارایی‌های جاری شناخته شده و یک حساب دائمی است. این ماهیت جزو ماهیت حساب‌ها به شمار می‌رود.

• ماهیت درآمد

درآمدی که از راه فروش کالا و یا ارائه خدمات به دست می‌آید باعث افزایش سرمایه شرکت می‌شود. حساب درآمد ماهیت بستانکار دارد و به ثبت بستانکار افزایش خواهد یافت.

• ماهیت خرید

با خرید یک کالا در شرکتهای بازرگانی و یا خرید هر کالایی در دیگر انواع شرکت در یک دوره مالی چه به صورت نقد انجام شود و چه به صورت نسیه در حساب خرید ثبت می‌شود. به عبارتی می‌توان گفت با خرید کالا یک سند بدهکار ثبت می‌شود. حساب خرید ماهیت بدهکار دارد و با هر ثبت بدهکار افزایش و با ثبت بستانکار کاهش می‌یابد.

• ماهیت حسابهای دریافتی

مطالبات واحد تجاری شرکت اعم از فروش کالا، پرداخت مساعده، پرداخت وام و … حسابهای دریافتی را نشان می‌دهند. حسابهای دریافتی جزء دارایی‌ها به حساب می‌آید و از آنجایی که دارایی‌های شرکت ماهیت بدهکار دارند، حساب دریافتی نیز ماهیت بدهکار به خود می‌گیرد.

• حسابهایی با ماهیت دو گانه

این نوع حساب را می‌توان در سمت راست و یا چپ معادله حسابداری قرار داد و مانده را در پایان سال می‌تواند بدهکار و یا بستانکار باشد.

• حسابهای فاقد ماهیت

این نوع حساب جنبه تعهدی دارد و تغییر در آنها به عنوان رویداد مالی به شمار نمی‌آید.

نحوه تشخیص ماهیت حسابها

برای شناخت ماهیت یک حساب در ابتدا باید به این نتیجه رسید که این حساب گیرنده ارزش است و یا ارزش دهنده است. اگر حسابی به شرکت ارزشی اضافه نمود این حساب ماهیت بستانکار خواهد داشت. اما اگر حسابی از ارزش شرکت چیزی کاست آن حساب ماهیت بدهکار دارد.
همانطور که می‌دانید حسابهایی که مانده آنها بدهکار شود ماهیت بدهکار دارند. افزایش در مقدار این حسابها در سمت بدهکار و کاهش آن در بستانکار قرار داده می‌شود. اما اگر مانده حساب بستانکار شود باید افزایش آن در سمت بستانکار و کاهش آن در سمت بدهکار ثبت شده و ماهیت بستانکار دارند.

انواع حساب در حسابداری

تا اینجا به ماهیت حسابها در حسابداری اشاره داشتیم اما بد نیست بدانید که انواع حساب در حسابداری به چه شکل تقسیم‌بندی می‌شوند.

• حسابهای موقت

حسابهایی که به شکل سود و زیان مشخص می‌شوند حسابهای موقت هستند. چرا که در انتها مانده این حسابها یا به صورت سود و یا به صورت زیان بسته خواهند شد. این حسابها شامل درآمد فروش، خرید، هزینه‌های مستقیم خرید، برگشت از فروش، برگشت از خرید، تخفیفات نقدی خرید و فروش، کلیه هزینه‌ها و … می‌شود.

• حسابهای دائمی

حسابهایی که به یک دوره مالی مربوط نمی‌شود و در انتهای هر دوره مالی به دوره مالی بعد منتقل می‌شود را حسابهای دائمی یا ترازنامه می‌نامیم. حسابهای موجودی نقد و بانک، حسابهای دریافتنی/پرداختنی، موجودی مواد و کالا، پیش دریافتها، پیش پرداختها و … همگی شامل حسابهای دائمی هستند.

• حسابهای مخلوط

مشخصا این حسابها ترکیبی از حسابهای دائمی و حسابهای موقت هستند. در پایان سال مالی آن قسمت از حسابهای موقت با استفاده از تعدیلات باید به عنوان درآمد و یا هزینه شناسایی شده و بسته شوند. بقیه حسابهای دائمی نیز به ترازنامه انتهای دوره منتقل می‌شوند.




اصول اولیه حسابداری

اصول اولیه حسابداری چیست؟

اصول اولیه حسابداری داشتن قدرت تجزیه و تحلیل در امور و روال کار می‌باشد. یک حسابدار باید نسبت به قوانین کار، بیمه و مالیات علم کافی بدست بیاورد تا بتواند آنها را به صورت کاربردی به کار گیرد.

  • بدهی‌ها

یکی دیگر از اصول اولیه حسابداری بدهی‌ها است. در حسابداری، بدهی به تعهدات سازمان برای بازپرداخت وجوه استقراضی اشاره دارد. بدهی می‌تواند از منابع مختلف، از جمله وام از بانکها یا سایر مؤسسات مالی، اوراق قرضه صادر شده به سرمایه گذاران، یا اعتباری که توسط تأمین کنندگان اعطا می‌شود، ناشی شود. وقتی سازمانی وجوه قرض می‌کند، متعهد به بازپرداخت مبلغ قرض‌شده به اضافه هر گونه بهره یا هزینه‌ای است که ممکن است توسط وام‌دهنده دریافت شود. این بدهی بسته به سررسید بدهی به عنوان بدهی جاری یا بلندمدت در ترازنامه سازمان ثبت می‌شود.

مقدار بدهی که یک سازمان دارد می‌تواند پیامدهای مهمی بر سلامت مالی و اعتبار آن داشته باشد. سطوح بالای بدهی می‌تواند خطر ورشکستگی سازمان را افزایش دهد و همچنین می‌تواند کسب منابع مالی اضافی را برای سازمان در آینده دشوارتر کند.

استانداردهای حسابداری علاوه بر ثبت بدهی در ترازنامه، سازمان‌ها را نیز ملزم می‌کند که اطلاعات مربوط به بدهی خود را افشا کنند. این اطلاعات ممکن است شامل جزئیاتی درباره شرایط و ضوابط بدهی، نرخ‌های بهره و کارمزدهای دریافتی، و هرگونه محدودیتی باشد که ممکن است به بدهی ضمیمه شود. به طور کلی، بدهی یک مفهوم مهم در حسابداری است زیرا منعکس کننده تعهدات مالی یک سازمان است و می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر عملکرد مالی و چشم انداز آن داشته باشد.

  • درآمد

یکی از اصول اولیه حسابداری درآمد است. در حسابداری، درآمد به درآمدهایی اطلاق می‌شود که یک سازمان در طول یک دوره زمانی خاص، معمولاً یک سال مالی، کسب می‌کند. درآمد می‌تواند از منابع مختلفی مانند فروش کالا یا خدمات، درآمد اجاره، درآمد بهره یا سود حاصل از فروش دارایی‌ها به دست آید. هنگامی که یک سازمان درآمد کسب می‌کند، به عنوان درآمد در صورت سود و زیان ثبت می‌شود. صورت سود و زیان درآمدها و هزینه‌های سازمان را برای یک دوره زمانی مشخص نشان می‌دهد و اطلاعاتی در مورد سودآوری سازمان ارائه می‌دهد.

استانداردهای حسابداری علاوه بر ثبت درآمد در صورت سود و زیان، سازمان‌ها را نیز ملزم می‌کند که اطلاعات مربوط به درآمد خود را در یادداشت‌های صورت‌های مالی افشا کنند. به طور کلی، درآمد یک مفهوم مهم در حسابداری است زیرا نشان دهنده توانایی یک سازمان برای ایجاد درآمد و ایجاد ارزش برای سهامداران است.

  • دارایی‌ها

در حسابداری، دارایی‌ها به منابعی اطلاق می‌شود که یک سازمان در اختیار دارد یا آنها را کنترل می‌کند که ارزش اقتصادی دارند و انتظار می‌رود منافع آتی را فراهم کنند. دارایی‌ها می توانند مشهود یا نامشهود باشند.

دارایی‌های مشهود دارایی‌های فیزیکی هستند که می‌توان آنها را دید و لمس کرد، مانند ساختمانها، تجهیزات، موجودی و وجوه نقد. دارایی‌های نامشهود دارایی‌های غیر فیزیکی هستند که دارای ارزش هستند، اما قابل مشاهده یا لمس نیستند، مانند اختراعات، علائم تجاری، حق چاپ و سرقفلی.

هنگامی که یک سازمان دارایی را به دست می‌آورد، به بهای تمام شده در ترازنامه ثبت می‌شود. دارایی‌ها در ترازنامه بسته به عمر مفید مورد انتظارشان به عنوان جاری یا غیرجاری طبقه بندی می‌شوند. دارایی‌های جاری دارایی‌هایی هستند که انتظار می‌رود ظرف یک سال به وجه نقد تبدیل شوند، مانند موجودی کالا و حساب‌های دریافتنی. دارایی‌های غیرجاری دارایی‌هایی هستند که انتظار می‌رود مزایایی بیش از یک سال داشته باشند، مانند ساختمان‌ها، تجهیزات و سرمایه‌گذاری‌های بلندمدت.

به طور کلی، دارایی‌ها یک مفهوم مهم در حسابداری هستند زیرا آنها منابعی را نشان می‌دهند که یک سازمان در اختیار یا کنترل می‌کند و می‌تواند برای ایجاد منافع اقتصادی آتی مورد استفاده قرار گیرد.

  • معاملات

یکی دیگر از اصول اولیه حسابداری معاملات است. در حسابداری، معامله به مبادله کالا، خدمات یا پول بین دو طرف اطلاق می‌شود، مانند فروش کالا یا خدمات، خرید لوازم یا تجهیزات، یا پرداخت بدهی. استانداردهای حسابداری ایجاب می‌کند که معاملات با استفاده از مبنای تعهدی حسابداری ثبت شود، به این معنی که درآمدها و هزینه‌ها بدون توجه به زمان دریافت یا پرداخت وجه نقد، هنگام کسب یا وقوع شناسایی می‌شوند. این تضمین می‌کند که صورت‌های مالی به طور دقیق عملکرد و موقعیت مالی سازمان را منعکس می‌کند.

به طور کلی، معاملات یک مفهوم کلیدی در حسابداری است زیرا داده‌های خامی را ارائه می‌دهد که برای ایجاد صورت‌های مالی و تجزیه و تحلیل عملکرد و موقعیت مالی سازمان استفاده می‌شود.

  • هزینه‌ها

در حسابداری، هزینه‌ها به هزینه‌هایی اطلاق می‌شود که یک سازمان در جریان عملیات خود متحمل می‌شود. هزینه‌ها می‌توانند مستقیم یا غیرمستقیم باشند و بسته به ماهیت هزینه می‌توانند به روشهای مختلفی طبقه بندی شوند. هزینه‌های مستقیم هزینه‌هایی هستند که می‌توانند مستقیماً در یک محصول، خدمات یا پروژه خاص ردیابی شوند. به عنوان مثال، هزینه مواد مورد استفاده در ساخت یک محصول یک هزینه مستقیم است. از سوی دیگر، هزینه‌های غیرمستقیم، هزینه‌هایی هستند که نمی‌توان آنها را مستقیماً در یک محصول، خدمات یا پروژه خاص ردیابی کرد. به عنوان مثال، هزینه اجاره برای یک کارخانه تولیدی یک هزینه غیرمستقیم است زیرا مستقیماً به محصول خاصی مربوط نمی‌شود.

هزینه‌ها را نیز می توان به عنوان ثابت یا متغیر طبقه بندی کرد. نوع ثابت آن هزینه‌هایی هستند که با تغییر در تولید یا حجم فروش تغییر نمی‌کنند، مانند اجاره، حقوق و بیمه. نوع متغیر آن هزینه‌هایی هستند که با تغییر در تولید یا حجم فروش تغییر می‌کنند، مانند مواد اولیه، نیروی کار مستقیم و کمیسیون فروش.

استانداردهای حسابداری ایجاب می‌کند که هزینه‌ها به درستی ثبت و به محصولات یا خدمات مناسب تخصیص داده شود. این تضمین می‌کند که صورتهای مالی سازمان به طور دقیق ساختار هزینه و سودآوری آن را منعکس می‌کند. به طور کلی، هزینه‌ها یک مفهوم مهم در حسابداری است زیرا نشان دهنده هزینه‌های متحمل شده توسط یک سازمان در جریان عملیات آن است و می‌تواند تأثیر قابل توجهی بر عملکرد مالی و سودآوری سازمان داشته باشد.

  • گزارش‌نویسی

یکی دیگر از اصول اولیه حسابداری گزارش‌نویسی است. که یعنی سود و زیان خالص بعد از هر معامله به طور کامل ثبت شود و بازه زمانی آنها نیز مشخص باشد.

گزارش‌نویسی در حسابداری به فرآیند تهیه و ارائه اطلاعات مالی به ذینفعان مانند سرمایه گذاران، اعتباردهندگان اشاره دارد. گزارش‌نویسی مالی تابع استانداردها و مقررات حسابداری مختلفی است. این استانداردها و مقررات تضمین می‌کنند که گزارش‌های مالی به شیوه‌ای منسجم و شفاف تهیه می‌شوند و چارچوبی مشترک برای گزارش‌نویسی مالی در سازمان‌ها و حوزه‌های قضایی مختلف فراهم می‌کنند.

به طور کلی، گزارش‌نویسی مالی جنبه مهمی از حسابداری است زیرا اطلاعاتی در مورد عملکرد و موقعیت مالی یک سازمان ارائه می‌دهد که توسط ذینفعان برای تصمیم گیری آگاهانه در مورد سازمان استفاده می‌شود.




کسب و کارهای کوچک و نکات حسابداری

کسب‌ و کارهای کوچک و نکات حسابداری آن

کسب‌ و کارهای کوچک می‌توانند چشم‌وچراغ هر اقتصادی باشند. این کسب‌وکارها نیروی محرکه‌ای هستند که با کارآفرینی، نوآوری و ایجاد پویایی در اقتصاد و صنعت، جوامع را شکوفاتر می‌کنند. اما یکی از مهم‌ترین بخش‌های ادارهٔ چنین کسب‌وکارهایی، بخش حسابداری آنهاست. در این مقاله از ۱۱ نکته حسابداری برای کسب‌وکارهای کوچک خواهید خواند.

۱. امور بانکی شخصی و کاری‌تان را از هم جدا کنید:

اگر می‌خواهید کسب‌ و کار کوچکی برای خود راه بیندازید، باید حساب بانکی مجزایی برای آن باز کنید. نباید اجازه بدهید که امور مالی شخصی‌تان با حسابداری شغلی و حرفه‌ای‌تان ترکیب شود. اگر تراکنش‌های مالی امور شخصی‌تان با کار درهم شود، بخش بزرگی از زمان را برای سردرآوردن از امور از دست می‌دهید. شما که چنین چیزی نمی‌خواهید، می‌خواهید؟

این ماجرا زمانی بدتر هم می‌شود که بخواهید رسیدگی به امور مالی درهم‌آمیختهٔ شخصی و کاری‌تان را به عهده شخصی دیگر بگذارید. در این صورت، حسابدار بینوا باید مشغول بررسی تراکنش‌های شخصی و کاری‌تان شود و این موارد را از هم جدا کند. سروسامان‌دادن به امور مالی، واردکردن داده‌ها به سیستم رایانه و کشیدن نمودارهای مرتبط با هریک اصلا کار ساده‌ای نیست.

اگر می‌خواهید از درآمد کسب‌وکارتان برای امور شخصی استفاده کنید، باید مبلغ موردنظرتان را به‌طور هفتگی یا ماهانه از حساب کاری به شخصی انتقال بدهید. با این کار، دیگر حسابدار سردرگم نمی‌شود و لازم نیست در طول ماه، زمان زیادی را صرف جداسازی برداشت‌های شخصی‌تان از حساب کاری کند.

۲. در کسب‌ و کارهای کوچک هزینه شخصی و کاری را از هم جدا کنید:

بعضی از خرده‌فروشان و کسانی که برای خودشان کار می‌کنند یا صاحب‌خانه‌ها، از حساب کاری‌شان پول برداشت می‌کنند؛ مثلا شاید ماهانه از حساب کاری‌شان به خود حقوقی می‌دهند و مبلغی را برداشت می‌کنند. بهتر است این افراد به‌جای خرج‌کردن از حساب کاری‌شان، با برنامه‌ای مشخص (مثلا به‌طور هفتگی)، مبلغی پول را از حساب کاری‌شان به حساب شخصی خود منتقل کنند و بعد از انتقال مبلغ از حساب کاری به شخصی، خریدهای غیرکاری و روزانه‌ یا ماهانه‌شان را انجام بدهند.

۳. نرم‌افزارهای حسابداری مناسب انتخاب کنید:

انتخاب نرم‌افزارهای حسابداری مناسب، وابسته به نیازهایتان در کسب‌وکار است. برنامه‌هایی متنوع برای کسب‌وکارهای مختلف وجود دارد؛ مثلا نرم‌افزارهای مختلف می‌توانند خدمات متنوعی از جمله موارد زیر را ارائه کنند:

  •  دفتر صندوق؛
  • ارائه دفتر کل، دفتر صندوق و فهرست موجودی‌ها؛
  •  دفتر کل، دفتر صندوق و فهرست موجودی‌ها و تراکنش‌های ارزی؛
  • ارائه و رسیدگی به دفتر کل، دفتر صندوق، فهرست موجودی‌ها، تراکنش‌های ارزی و اطلاعات مرتبط با پایانه فروش .

سطح خدمات حسابداری که هر کسب‌وکار نیاز دارد باتوجه‌به نوع فعالیتش متفاوت است؛ اما تقریبا همه کسب‌وکارها، همچنین کسب‌ و کارهای کوچک نیاز به داشتن دفاتر صندوق برای رسیدگی به حساب‌های خود دارند. در این دفتر اطلاعات مربوط به خریدها و پرداخت‌ها ثبت می‌شود و می‌توانید آن را در نرم‌افزار اکسل (Excel) هم برای خود طراحی کنید.

۴. مستندات کسب‌وکارتان را سازمان‌دهی کنید:

مستندسازی تراکنش‌های کسب‌وکارتان را جدی بگیرید. این مستندات به شما کمک می‌کنند که:

  • در صورت نیاز به رجوع به تراکنش‌های قبلی، راحت‌تر آنها را پیگیری کنید؛
  • در صورت لزوم، به‌سادگی، روند حساب‌هایتان را برای مأمور مالیاتی (یا هرکس دیگری که نیاز باشد) ثابت کنید.

باتوجه‌به قوانین مالیاتی، مستنداتی مانند فاکتورها، رسیدها، سوابق پرداخت دستمزدها و… را به‌مدت چند سال (مثلا ۵ تا ۷ سال) نگهداری کنید. البته اینکه چه مدت‌ زمان باید مستندات مرتبط با حساب‌های کسب‌وکارتان را حفظ کنید، وابسته به قوانین مالیاتی است و با مراجعه به وب‌سایت‌های مربوط و مراجع اطلاع‌رسانی باید از مدت‌زمان لازم برای حفظ مستندات باخبر شوید.

یکی از بهترین روش‌ها برای مستندکردن اطلاعات حسابداری کسب‌ و کارهای کوچک، داشتن سیستم بایگانی قوی است. پس، از بی‌نظمی در بایگانی‌کردن مستندات به‌شدت پرهیز کنید تا دسترسی به اطلاعات ساده شود. سه اصل مهم در بایگانی مستندات حسابداری عبارت‌اند از:

  • بایگانی درست و مناسب اسناد کاغذی؛
  • داشتن سیستم الکترونیکی مناسب ثبت و بایگانی اسناد حسابداری در رایانه؛
  • ثبت و ذخیره داده‌های حسابداری در فضای آنلاین (مثلا در گوگل‌درایو یا فضاهای دیگری که امکان ذخیره‌سازی اطلاعات در دنیای آنلاین را به شما می‌دهد)

۵. پرداخت‌های نقدی را پیگیری کنید:

هر مبلغی که به‌صورت پول نقد دریافت می‌کنید باید به تنخواه‌گردان یا حساب کاری‌تان منتقل شود. یادتان باشد که اگر مبالغ دریافتی را زود و سریع به حساب‌تان منتقل نکنید، امکان دارد که وسوسه شوید و آن را برای مصارف مختلف خرج کنید و در این صورت، بررسی حساب‌ها و پرداخت‌ها در آینده مشکل می‌شود. مثلا خطاهای زیر را در نظر بگیرید:

  • اگر پرداختی یک مشتری را ثبت نکنید، امکان دارد که بعدا در حسابرسی دچار مشکل شوید و با او تماس بگیرید و این موضوع را مطرح کنید. در این مواقع، چیزی جز شرمندگی در مقابل مشتری برایتان باقی نمی‌ماند. علاوه بر این، ثبت‌نشدن پرداختی مشتریان می‌تواند از مصادیق فرار مالیاتی هم باشد.
  • ثبت‌نکردن خریدهایی که برای کسب‌وکارتان انجام می‌دهید هم بسیار واجب و ضروی است و می‌تواند منجر به کاهش مالیات پرداختی‌تان شود.

با ثبت درست پرداخت‌ها و دریافت‌هاست که می‌توانید امور حسابداری مرتبط با کسب‌ و کارهای کوچکتان را سروسامان بدهید.

کسب‌ و کارهای کوچک و نکات حسابداری

۶. گزارش‌های ماهانه حسابداری را بررسی کنید:

بسیاری از صاحبان کسب‌وکارها، همچنین کسب‌ و کارهای کوچک دقیقا از وضعیت حسابداری خود سر در نمی‌آورند. اگر شما هم در دسته کسانی هستید که از حسابداری مالیاتی یا عادی زیاد باخبر نیستند، باید سریع‌تر برای خود فکری کنید. چون این روند باعث می‌شود که فرصت‌ها را از دست بدهید، پول‌هایتان از دست برود و مقروض شوید.

اگر حساب‌هایتان را دقیق بررسی کنید و آنها را به‌روز نگه دارید و گزارش‌های مربوط به حسابداری را ماهانه تنظیم کنید، مشکل خاصی برایتان به وجود نخواهد آمد. باید یاد بگیرید که این گزارش‌ها درباره چیست و چطور تحلیل می‌شوند. به‌روزرسانی گزارش‌های مالی به‌طور ماهانه هم ضروری است و از گیجی و ایجاد خلل در روند بررسی حساب‌هایتان می‌کاهد.

۷. به فاکتورهای فروش‌تان نظم بدهید:

حواس‌تان به فاکتورها هم باشد. به‌محض اینکه کاری به پایان رسید یا حداقل در پایان هر ماه، فاکتورهای مشتریان را آماده کنید و برای آنها بفرستید. با این کار، روند درآمدزایی روی غلتک می‌افتد، حساب بانکی‌تان تراز و متعادل می‌شود و امکان تسویه با کسانی که با شما در ارائه خدمات همکاری می‌کنند هم مقدور خواهد بود.

رسیدگی به فاکتورها بسیار ضروری است، چون برای کسب‌ و کارهای کوچکتان تولید پول می‌کند؛ در نتیجه، لازم است که نظم را در سازمان‌دهی فاکتورها در نظر داشته باشید. البته اگر حساب‌هایتان با مشتریان و افراد دیگری که در مسیر ارائه محصولات و خدمات با شما همکاری می‌کنند به‌صورت نقدی باشد، دیگر نیازی به رسیدگی به فاکتورها وجود نخواهد داشت.

۸. حسابداری کسب‌وکارتان را برون‌سپاری کنید:

اگر زمان کافی برای رسیدگی به امور حسابداری را ندارید یا این کار برایتان سخت است، باید به‌سراغ برون‌سپاری حسابداری بروید. این اصطلاح یعنی چه؟ یعنی حسابداری را به کسانی بسپارید که با آن آشنایی دارند و خودتان را خلاص کنید. البته در برون‌سپاری، افراد و نیروهایی که حسابداری را برایتان انجام می‌دهند، از سوی شما استخدام نمی‌شوند بلکه به‌طور ماهانه و به‌شکل ساعتی برایتان کار می‌کنند و دستمزد همان ساعت کاری را هم دریافت می‌کنند.

۹. از روند کار حسابدار مطلع باشید:

اگر کارتان را به حسابدار سپرده‌اید، باز هم لازم است خودتان از اوضاع باخبر باشید. برای موفقیت در کسب‌وکارتان باید در بخش مدیریت امور حسابداری آن هم حضوری فعال داشته باشید. پس عقب‌نشینی نکنید و همهٔ کارها را به عهده حسابدار نگذارید. باید حسابی حواس‌تان را جمع کنید.

اگر نظارت کافی روی امور حسابداری نداشته باشید، ممکن است که حسابدار کفایت لازم برای مدیریت امور مالی‌تان را نداشته باشد یا کلک‌هایی بزند و مشکلاتی برایتان ایجاد کند.

با توسعه کسب‌وکارتان باید سعی کنید که امور مالی و حسابداری را میان چند نفر تقسیم کنید تا فشارها روی دوش یک نفر نباشد؛ مثلا یک نفر مسئول رسیدگی به قبوض و ترازنامه‌ها شود و اطلاعات مربوط به آنها را وارد سیستم کند و دیگری مسئولیت بررسی مجدد اطلاعات را بر عهده بگیرد و با بانک در ارتباط باشد و خود صاحب کسب‌وکار هم به تمام امور نظارت داشته باشد و آنها را تأیید کند. تقسیم مسئولیت امور حسابداری می‌تواند به شکل‌های مختلفی باشد.

۱۰. دستمزد کارکنان را به‌موقع پرداخت کنید:

باید دستمزد کارکنان‌تان را به‌موقع پرداخت کنید. لازم است حساب پرداخت دستمزدها را داشته باشید و بودجه‌ای برای پرداخت به‌موقع برای کارکنان در نظر بگیرید. اگر نتوانید امور مرتبط با پرداخت دستمزد و حقوق را به‌خوبی مدیریت کنید، کارکنان از شما دلسرد می‌شوند و اعتبار مجموعه‌تان هم مخدوش می‌شود.

نرم‌افزارها و افراد متخصص می‌توانند در مسیر مدیریت دستمزدها به کمک‌تان بیایند. این نکته حسابداری برای کسب‌ و کارهای کوچک بسیار مهم و حیاتی است و به شکل‌گیری اعتبارتان در دنیای کاری کمک شایانی می‌کند.

۱۱. تحمیل سیستم‌های تازه به کارکنان را متوقف کنید:

نرم‌افزارها و پلت‌فرم‌های متعددی برای کسب‌ و کارهای کوچک وجود دارند، اما یادتان باشد که نباید با تحمیل این سیستم‌های متنوع به کارکنان‌تان، آنها را خسته و درمانده کنید. اگر برنامه‌های نرم‌افزاری مختلفی را وارد کار کنید و از نیروهای کاری‌تان بخواهید که از آنها استفاده کنند، به دردسر خواهید افتاد؛ چون کارکنان بینوا مجبور می‌شوند وظایف و مسئولیت‌های زیادی را عهده‌دار شوند که آنها را خسته می‌کند و از کیفیت کارشان می‌کاهد. پرت‌شدن حواس کارکنان به جزئیات این سیستم‌ها، درآمدزایی و کار مفید را مخدوش خواهد کرد.

برخی از مدیران، با بی‌حوصلگی و سخت‌گیری از کارکنان خود می‌خواهند از این سیستم‌ها بهره ببرند؛ بدیهی است که نتیجه، چیزی جز افت شدید بهره‌وری و کاهش درآمد مجموعه کاری نخواهد بود.

اگر می‌خواهید از برنامه‌ها و نرم‌افزارهای تازه در کسب‌وکارتان استفاده کنید، باید ابتدا موردی مناسب را انتخاب و آن را به کارکنان‌تان معرفی کنید تا با سیستم تازه آشنا شوند و به آن عادت کنند. بعد می‌توانید برنامه‌های تازه‌تری را هم به کسب‌وکارتان اضافه کنید. آموزش کارکنان و درنظرگرفتن بودجه‌ای برای این کار هم ضروری است.




حسابرسی چیست؟

حسابرسی چیست؟

حسابرسی چیست؟ حسابرسی بررسی مستقل صورت‌های مالی، سوابق و فرآیندهای یک سازمان توسط یک متخصص واجد شرایط، معروف به حسابرس است. هدف اولیه حسابرسی ارائه نظر در مورد صحت صورت‌های مالی سازمان و اطمینان از مطابقت آنها با اصول پذیرفته شده حسابداری است. حسابرس سوابق مالی سازمان شامل صورت‌های مالی، سیستم‌های حسابداری، کنترل‌های داخلی و اسناد پشتیبان را مورد بررسی قرار می‌دهد. سپس حسابرس از این اطلاعات برای صحت صورت‌های مالی استفاده می‌کند.

فرآیند حسابرسی چیست؟

  1. برنامه ریزی: حسابرس اهداف حسابرسی را تعیین می‌کند، خطرات کلیدی را شناسایی می‌کند و برنامه حسابرسی را تدوین می‌کند.
  2. کار میدانی: حسابرس سوابق مالی سازمان، اظهارات مدیریت را آزمایش می‌کند.
  3. گزارش دهی: حسابرس گزارشی تهیه می‌کند که شامل نظر وی درباره صحت صورت‌های مالی باشد.

برخی از انواع رایج حسابرسی شامل حسابرسی صورت‌های مالی، حسابرسی عملیاتی و… است. به طور کلی، حسابرسی نقش مهمی در ارائه اطمینان به ذینفعان، مانند سرمایه گذاران، اعتباردهندگان و تنظیم کنندگان ایفا می کند. تعریف انواع آن، بسیار گسترده‌ است؛ در ادامه مقاله بیشتر در مورد این موضوع صحبت خواهیم کرد:

blank

آشنایی با انواع حسابرسی:

 ابتدا باید به این موضوع اشاره کنیم که حسابرسی انواع گوناگونی دارد. صورت‌های مالی، رعایتی، عملیاتی، قانونی و داخلی از انواع آن هستند. در ادامه به معرفی و تحقیق در مورد انواع آن می‌پردازیم:

۱ – حسابرسی صورت‌های مالی

حسابرسی صورت‌های مالی معمولاً شامل موارد زیر است:

  • ترازنامه: حسابرس دارایی‌ها، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام سازمان را بررسی می‌کند تا از ثبت و ارائه دقیق آنها اطمینان حاصل کند.
  • صورت سود و زیان: حسابرس درآمدها، هزینه‌ها، سود و زیان سازمان را بررسی می‌کند تا از ثبت و ارائه دقیق آنها اطمینان حاصل کند.
  • صورت جریان وجوه نقد: حسابرس جریان‌های نقدی ورودی و خروجی سازمان را بررسی می‌کند تا از ثبت و ارائه دقیق آنها اطمینان حاصل کند.
  • یادداشت‌های صورت‌های مالی: حسابرس اطلاعات افشای سازمان و یادداشت‌های مربوط به صورت‌های مالی را بررسی می‌کند تا از مطابقت آنها با استانداردها و مقررات حسابداری قابل اجرا، اطمینان حاصل کند.

۲ – حسابرسی رعایت

حسابرسی رعایت ارزیابی مستقلی از انطباق سازمان با قوانین، مقررات، خط مشی‌ها و استانداردهای مرتبط با عملیات آن است. هدف از حسابرسی رعایت ارزیابی این است که آیا سازمان از قوانین و دستورالعمل‌های قابل اجرا پیروی می‌کند یا خیر. و بسته به ماهیت سازمان و مقررات مربوط به آن می‌تواند طیف وسیعی از موضوعات را پوشش دهد. در طول حسابرسی رعایت، حسابرسان معمولاً اسناد را بررسی می‌کنند، با کارکنان مصاحبه می‌کنند و عملیات سازمان را مشاهده می‌کنند تا مشخص کنند که آیا با قوانین مطابقت دارد یا خیر.

این نوع حسابرسی چیست؟ که اغلب توسط حسابرسان خارجی انجام می‌شود، اما می‌تواند توسط حسابرسان داخلی درون سازمان نیز انجام شود. نتایج این حسابرسی می‌تواند برای بهبود برنامه انطباق سازمان، کاهش خطر عدم انطباق باشد که سازمان تعهدات قانونی و نظارتی خود را جدی بگیرد.

۳ – حسابرسی عملیاتی

حسابرسی عملیاتی نوعی حسابرسی است که فرآیندها، رویه‌ها و کنترل‌های عملیاتی سازمان را برای شناسایی فرصت‌های بهبود ارزیابی می‌کند. تمرکز حسابرسی عملیاتی به جای گزارشگری مالی، بر کارایی، اثربخشی و صرفه جویی در عملیات سازمان است.

در طول حسابرسی عملیاتی، حسابرسان حوزه‌های عملیاتی کلیدی مانند تولید، مدیریت موجودی، فروش، بازاریابی، خدمات مشتری و منابع انسانی را بررسی می‌کنند. آنها خط مشی‌ها و رویه‌های سازمان را بررسی می‌کنند و ارزیابی می‌کنند که آیا از آنها پیروی می شود یا خیر. آنها همچنین عملکرد سیستم‌ها و فرآیندهای سازمان را ارزیابی می‌کنند و هر حوزه‌ای را که می‌توان برای افزایش کارایی، کاهش هزینه‌ها یا بهبود رضایت مشتری در آن‌ها بهبود داد، شناسایی کرد.

حسابرسی عملیاتی بسته به سازمان و اهداف آن می‌تواند متفاوت باشد. به عنوان مثال، ممکن است بر یک بخش یا واحد تجاری خاص متمرکز شود، یا ممکن است کل سازمان را تحت پوشش قرار دهد. حسابرسی بسته به اندازه و پیچیدگی سازمان می‌تواند توسط حسابرسان داخلی یا حسابرسان خارجی انجام شود.

گزارش حسابرسی ممکن است شامل توصیه‌هایی برای بهبود در زمینه‌هایی مانند طراحی مجدد فرآیند، ارتقاء فناوری و آموزش کارکنان باشد. با انجام حسابرسی عملیاتی به طور منظم، سازمانها می‌توانند اطمینان حاصل کنند که عملیات آنها روان و کارآمد است و برای دستیابی به اهداف استراتژیک خود موقعیت مناسبی دارند.

۴ – حسابرسی قانونی 

در سال‌های اخیر، دعوت از حسابرسان برای ارائه خدمات حسابرسی قانونی Forensic Audit به ویژه هنگام بروز اختلافات مالی، گسترش فزاینده‌ای یافته است. حسابرسی قانونی در واقع مشابه خدمت پزشکان در امر «پزشکی قانونی» است. برخی از مواردی که اجرای آن می‌تواند ضرورت یابد؛ به شرح زیر است: تقلب‌های تجاری یا کارکنان شرکت‌ها، خسارت‌های تجاری و اقتصادی، اختلاف بین سهامداران یا شرکا.

۵ – حسابرسی داخلی

در تعریف حسابرسی داخلی، این فن یک فعالیت مستقل، اطمینان بخش واقع بینانه و مشاوره‌ای است که برای ارزش‌افزایی و بهبود عملیات سازمان طراحی شده‌ است. همچنین با فراهم ساختن رویکردی سیستماتیک و روش‌مند برای ارزیابی و بهبود اثربخشی فرآیندهای راهبری، مدیریت ریسک و کنترل، سازمان را در دستیابی به هدف‌هایش یاری می‌کند.

پروسه رسیدگی به اسناد کارفرما و دفاتر قانونی شرکت‌هایی که در سازمان تامین اجتماعی، دارای پرونده بوده و کد کارگاهی دارند، توسط سازمان حسابرسی بیمه تامین اجتماعی را حسابرسی بیمه می‌گویند.




انواع حسابداری

انواع حسابداری

وقتی که از انواع حسابداری صحبت می‌کنیم، منظور شاخه‌های مختلف علم حسابداری است که عبارتند از: حسابداری مالی، حسابداری دولتی، حسابداری مدیریت، حسابداری صنعتی، حسابداری مالیاتی و حسابداری فروشگاهی. در ادامه هریک از این شاخه‌ها را شرح می‌دهیم:

حسابداری مالی

حسابداری مالی یکی از انواع حسابداری است که بر تهیه و گزارش صورتهای مالی برای ذینفعان خارجی مانند سرمایه گذاران، اعتباردهندگان و تنظیم کننده‌ها تمرکز دارد. هدف اصلی آن ارائه اطلاعات مالی دقیق و مرتبط در مورد عملکرد و موقعیت مالی یک واحد تجاری است. حسابداری مالی شامل استفاده از اصول پذیرفته شده حسابداری برای ثبت و گزارش تراکنشهای مالی است. این اصول چارچوبی را برای تهیه صورت‌های مالی فراهم می‌کند که معمولاً شامل ترازنامه، صورت سود و زیان و صورت جریان نقدی است.

ترازنامه تصویری از وضعیت مالی یک شرکت در یک مقطع زمانی خاص ارائه می‌کند و دارایی‌ها، بدهی‌ها و حقوق صاحبان سهام را نشان می‌دهد. صورت سود و زیان درآمدها و هزینه‌های یک شرکت را در یک دوره مشخص گزارش می‌کند و نشان دهنده سودآوری آن است. صورت جریان نقدی ورودی و خروجی وجه نقد شرکت را در یک دوره مشخص نشان می‌دهد و اطلاعاتی در مورد نقدینگی آن ارائه می‌دهد. همچنین شامل استفاده از استانداردها و مقررات حسابداری، مانند استانداردهای بین المللی گزارشگری مالی و اصول پذیرفته شده حسابداری است. تا اطمینان حاصل شود که اطلاعات مالی به طور مداوم و دقیق در شرکتها و حوزه‌های قضایی مختلف گزارش می‌شود. و همچنین نقش مهمی در ارائه شفافیت و پاسخگویی در گزارشگری مالی ایفا می‌کند. که برای سرمایه گذاران و اعتباردهندگان برای تصمیم‌ گیری آگاهانه در مورد سرمایه گذاری یا وام دادن به یک شرکت ضروری است.

حسابداری دولتی

حسابداری دولتی شاخه‌ای تخصصی از حسابداری است که بر مدیریت مالی و گزارش‌دهی نهادهای دولتی مانند دولت‌های محلی و همچنین سازمان‌های غیرانتفاعی مانند مدارس، بیمارستان‌ها و موسسات خیریه تمرکز دارد. این نوع حسابداری از چندین جهت با حسابداری مالی متفاوت است. یکی از تفاوتهای اصلی این است که حسابداری دولتی اغلب تابع اصول و استانداردهای حسابداری است. که به طور خاص برای واحدهای دولتی طراحی شده است. تفاوت اصلی دیگر این است که این حسابداری به جای سودآوری بر پاسخگویی و رعایت قوانین و مقررات تمرکز دارد.

صورت‌های مالی تهیه شده توسط این نوع حسابداری معمولاً شامل موارد زیر است:

  • صورت وضعیت خالص: این صورت دارایی‌ها، بدهی‌ها و وضعیت خالص واحد تجاری در یک مقطع زمانی خاص را گزارش می‌کند و تصویری از وضعیت مالی آن ارائه می دهد.
  • صورت فعالیت: این بیانیه درآمدها، هزینه‌ها، سود و زیان واحد تجاری را در یک دوره مشخص گزارش می‌کند و عملکرد مالی آن را نشان می‌دهد.
  • صورت جریان وجوه نقد: این صورت جریان ورودی و خروجی وجه نقد واحد تجاری را در یک دوره مشخص گزارش می‌کند. و اطلاعاتی در مورد نقدینگی و مدیریت نقدینگی آن ارائه می‌کند.
  • برنامه مقایسه بودجه: این بیانیه نتایج مالی واقعی واحد تجاری را با مبالغ بودجه بندی شده آن مقایسه می‌کند. و اطلاعاتی را در مورد انطباق بودجه آن ارائه می‌دهد.

همچنین این نوع حسابداری شامل حسابداری تخصصی صندوق است. که فعالیتهای مالی صندوق‌های جداگانه نگهداری شده توسط نهادهای دولتی مانند صندوق‌های عمومی، صندوق‌های درآمد ویژه، صندوق‌های پروژه‌های سرمایه‌ای و صندوق‌های خدمات بدهی را دنبال می‌کند. هر صندوق دارای سوابق حسابداری و صورتهای مالی خاص خود است که در صورتهای مالی کلی واحد تجاری ادغام می شود.

به طور کلی، حسابداری دولتی نقش مهمی در ارتقای شفافیت، پاسخگویی و انطباق در مدیریت مالی و گزارش‌دهی نهادهای دولتی و سازمان‌های غیرانتفاعی ایفا می‌کند.

حسابداری مدیریت

حسابداری مدیریت شاخه‌ای از انواع حسابداری است که بر ارائه اطلاعات مالی و تجزیه و تحلیل برای اهداف تصمیم گیری و برنامه ریزی داخلی در یک سازمان تمرکز دارد. به مدیران اجرایی کمک می‌کند تا در مورد تخصیص منابع، کنترل هزینه‌ها و بهبود عملکرد تصمیمات آگاهانه بگیرند.

برخی از حوزه‌های کلیدی حسابداری مدیریت عبارتند از:

  • حسابداری بهای تمام شده: این شامل ردیابی و تجزیه و تحلیل هزینه‌های مرتبط با تولید کالا یا خدمات، از جمله هزینه‌های مستقیم و غیرمستقیم، برای تعیین سودآوری محصولات یا خدمات مختلف است.
  • بودجه بندی و پیش بینی: این شامل توسعه بودجه و پیش بینی برای دوره‌های آینده، بر اساس داده‌ها و مفروضات تاریخی، برای کمک به مدیران برای برنامه ریزی و تخصیص موثر منابع است.
  • اندازه گیری عملکرد: این شامل توسعه معیارها و شاخص‌های کلیدی عملکرد برای ارزیابی عملکرد سازمان و شناسایی زمینه‌های بهبود است.
  • بودجه ریزی سرمایه: این شامل ارزیابی قابلیت مالی سرمایه گذاری‌های بلندمدت، مانند مخارج سرمایه‌ای، برای تعیین بازده سرمایه گذاری بالقوه آنها است.

به طور کلی، حسابداری مدیریت نقش مهمی در ارائه اطلاعات مالی مرتبط و قابل اعتماد برای اهداف تصمیم گیری و برنامه ریزی داخلی، کمک به سازمان‌ها برای دستیابی به اهداف استراتژیک خود و بهبود عملکرد کلی ایفا می‌کند.

حسابداری صنعتی

حسابداری صنعتی شاخه‌ای تخصصی از حسابداری است که بر ارائه اطلاعات مالی و تجزیه و تحلیل برای شرکتهای تولیدی و صنعتی تمرکز دارد. این شامل ردیابی و تجزیه و تحلیل هزینه‌های مرتبط با تولید کالا یا خدمات، مدیریت موجودی، و کنترل هزینه‌های سربار است. همچنین مشابه حسابداری بهای تمام شده است که زیرمجموعه‌ای از حسابداری مدیریت است. که بر هزینه‌های مربوط به تولید کالا یا خدمات تمرکز دارد. با این حال، حسابداری صنعتی به طور خاص برای نیازهای شرکتهای تولیدی و صنعتی که ساختار هزینه و الزامات مدیریت موجودی منحصر به فردی دارند، طراحی شده است.

برخی از حوزه‌های کلیدی حسابداری صنعتی عبارتند از:

  • هزینه‌ یابی شغل: این شامل ردیابی هزینه‌های مرتبط با تولید محصولات یا خدمات خاص، از جمله هزینه‌‎‌های مستقیم و غیرمستقیم، برای تعیین سودآوری و قیمت گذاری آنها است.
  • هزینه یابی فرآیند: این شامل ردیابی هزینه‌های مرتبط با یک فرآیند تولید خاص، مانند تولید خط مونتاژ، برای تعیین هزینه هر واحد تولید شده است.
  • مدیریت موجودی: این شامل ردیابی و مدیریت سطوح موجودی، از جمله مواد خام، کار در حال انجام، و کالاهای تمام شده، برای به حداقل رساندن هزینه‌های ذخیره سازی و اطمینان از تحویل به موقع محصولات است.
  • تخصیص سربار: این شامل تخصیص هزینه‌های سربار، مانند اجاره، آب و برق و استهلاک، به محصولات یا خدمات خاص بر اساس استفاده آنها از منابع سربار است.

به طور کلی، حسابداری صنعتی نقش مهمی در ارائه اطلاعات مالی مرتبط و قابل اعتماد برای شرکتهای تولیدی و صنعتی ایفا می‌کند و به آنها کمک می‌کند تا تصمیمات آگاهانه‌ای در مورد قیمت گذاری، مدیریت موجودی و کارایی تولید بگیرند.

حسابداری مالیاتی

حسابداری مالیاتی یکی‌ دیگر از انواع حسابداری است که بر تهیه و تنظیم اظهارنامه مالیاتی برای افراد، مشاغل و سایر نهادها تمرکز دارد. این شامل درک قوانین و مقررات مالیاتی، شناسایی بدهی‌ها و کسورات مالیاتی و اطمینان از انطباق با مقررات مالیاتی است. همچنین شامل زیرشاخه‌های مختلفی مانند حسابداری مالیاتی افراد، حسابداری مالیات شرکتها و حسابداری مالیاتی بین المللی است. که هر کدام مجموعه‌ای از قوانین و مقررات خاص خود را دارند.

برخی از حوزه‌های کلیدی حسابداری مالیاتی عبارتند از:

  • برنامه ریزی مالیاتی: این شامل ایجاد یک استراتژی مالیاتی برای به حداقل رساندن بدهی‌های مالیاتی و به حداکثر رساندن کسر مالیات، مانند زمان بندی درآمد و هزینه‌ها و استفاده از اعتبارات و کسورات مالیاتی است.
  • تطابق مالیاتی: این امر شامل حصول اطمینان از رعایت مقررات مالیاتی مانند تسلیم اظهارنامه مالیاتی و پرداخت به موقع مالیات و پاسخگویی به استعلامات و ممیزی‌های مقامات مالیاتی است.
  • تأمین مالیات: این شامل برآورد و گزارش بدهی‌های مالیاتی جاری و آتی یک واحد تجاری در صورت‌های مالی آن مطابق با استانداردهای حسابداری مالیاتی است.
  • تحقیقات مالیاتی: این شامل تحقیق و تفسیر قوانین و مقررات مالیاتی برای اطمینان از انطباق و شناسایی فرصت‌ها برای برنامه ریزی مالیاتی است.

حسابداران مالیاتی همچنین با سایر متخصصان، مانند وکلا و مشاوران مالی، برای ارائه خدمات جامع برنامه ریزی مالیاتی و تطبیق، همکاری نزدیک دارند. به طور کلی، حسابداری مالیاتی نقش مهمی در حصول اطمینان از انطباق با مقررات مالیاتی و به حداقل رساندن بدهی‌های مالیاتی برای افراد و مشاغل ایفا می‌کند. این نیاز به درک عمیق قوانین و مقررات مالیاتی و همچنین مهارت‌های تحلیلی و ارتباطی عالی دارد.

حسابداری فروشگاهی

حسابداری فروشگاهی یکی از انواع حسابداری است که بر مدیریت مالی خرده فروشی‌ها تمرکز دارد. این شامل ردیابی و تجزیه و تحلیل تراکنش‌های مالی و عملکرد یک فروشگاه خرده فروشی، از جمله فروش، مدیریت موجودی، و هزینه‌ها است. حسابداری فروشگاه برای کسب و کارهای خرده فروشی ضروری است تا اطمینان حاصل شود که آنها در عملیات خود سودآور و کارآمد هستند. برخی از زمینه‌های کلیدی حسابداری فروشگاه عبارتند از:

  • ردیابی فروش: این شامل ردیابی فروش کالاها یا خدمات، از جمله حجم فروش، درآمد و میانگین ارزش معاملات، برای اندازه گیری عملکرد مالی فروشگاه است.
  • مدیریت موجودی: این شامل ردیابی و مدیریت سطوح موجودی فروشگاه، از جمله گردش مالی برای بهینه سازی و به حداقل رساندن هزینه‌های موجودی است.
  • ردیابی هزینه‌ها: این شامل ردیابی هزینه‌های عملیاتی فروشگاه، مانند اجاره، آب و برق و هزینه‌های کارکنان، برای صرفه جویی در هزینه است.
  • مدیریت نقدینگی: این شامل مدیریت نقدینگی فروشگاه، از جمله دریافت‌ها و پرداخت‌های نقدی، برای اطمینان از وجود پول نقد کافی است.

حسابداری فروشگاه همچنین شامل استفاده از ابزارها و تکنیک‌های مختلف، مانند نرم افزار مدیریت موجودی، و ابزارهای گزارشگری مالی، برای ارائه بینشی در مورد عملکرد مالی فروشگاه است. به طور کلی، حسابداری فروشگاه نقش مهمی در تضمین سلامت مالی و سودآوری فروشگاه‌های خرده‌فروشی، ارائه اطلاعات مالی مرتبط و قابل اعتماد برای تصمیم‌گیری و اهداف برنامه‌ریزی داخلی دارد.

blank



حسابداری چیست؟

حسابداری چیست؟

حسابداری چیست : حسابداری که اغلب به عنوان زبان تجارت از آن یاد می‌شود، به ثبت، مرتب سازی، خلاصه کردن، گزارش دهی و تفسیر داده‌های مربوط به معاملات تجاری مربوط می‌شود. اطلاعات حسابداری به مدیران اجرایی، حسابرسان، سرمایه گذاران، تنظیم کننده‌ها و دیگران در تصمیم‌گیری کمک می‌کند. در واقع حسابداری فرآیند طبقه‌بندی، تجزیه و تحلیل و تفسیر تراکنش‌های مالی و اطلاعات یک کسب و کار یا سازمان است. این شامل استفاده از اصول، روش‌ها و ابزارهای مختلف حسابداری برای ایجاد صورتهای مالی است که تصویر روشنی از سلامت مالی و عملکرد یک واحد تجاری ارائه می‌دهد.

هدف اصلی حسابداری چیست؟

ردیابی و گزارش دقیق و به موقع اطلاعات مالی به ذینفعان داخلی و خارجی مانند مدیریت، سرمایه‌ گذاران، اعتباردهندگان و نهادهای نظارتی است. همچنین در بودجه‌ بندی، پیش‌ بینی و برنامه‌ ریزی برای آینده کمک می‌کند. حسابداری شامل زیرشاخه‌های مختلفی مانند حسابداری مالی، حسابداری مدیریت، حسابداری مالیاتی و حسابرسی است. هر زیر شاخه دارای تمرکز خاص و مجموعه قوانین و مقرراتی است که بر آن حاکم است.

حسابدار کیست؟

در بخش قبلی با واژه حسابداری چیست؟ آشنا شدیم.

در واقع حسابداران (که به آنها تکنسین‌های حسابداری یا کارمندان حسابداری نیز گفته می‌شود). ثبت روزانه داده‌های مالی مانند فروش، درآمد، خرید و حساب‌های پرداختنی را انجام می‌دهند. حسابداران سیستم‌های حسابداری را طراحی می‌کنند. گزارش‌ها را بر اساس تراکنش‌های مالی ثبت شده توسط حسابداران تهیه و تفسیر می‌کنند. گزارش‌ها را با سازمان‌های دولتی تهیه و بایگانی می‌کنند.

حسابدار کسی است که در زمینه حسابداری آموزش دیده و ماهر است. نقش اصلی آن انجام عملکردهای مختلف حسابداری است تا اطمینان حاصل شود که تراکنش‌های مالی به طور دقیق طبقه بندی، تجزیه و تحلیل و گزارش می‌شوند که مطابق با اصول و استانداردهای حسابداری است. حسابداران معمولاً مسئول تهیه صورتهای مالی مانند ترازنامه، صورت سود و زیان و صورت جریان نقدی هستند. که خلاصه ای از عملکرد مالی شرکت را در یک دوره خاص ارائه می‌کنند. آنها همچنین در بودجه بندی، پیش بینی، تهیه مالیات و حسابرسی کمک می‌کنند.

انواع مختلفی از حسابداران وجود دارد، مانند حسابداران عمومی، که برای شرکتهای حسابداری کار می‌کنند و به مشتریان مختلفی خدمات ارائه می‌دهند، از جمله تهیه اظهارنامه مالیاتی، حسابرسی صورتهای مالی و مشاوره در مورد مسائل مالی. حسابداران مدیریت در سازمانها کار می‌کنند و اطلاعات مالی را برای حمایت از تصمیم گیری توسط مدیریت ارائه می‌کنند. حسابداران دولتی برای سازمانهای دولتی کار می‌کنند و مسئول مدیریت و نگهداری سوابق مالی و اطمینان از رعایت مقررات هستند. برای تبدیل شدن به یک حسابدار، معمولاً باید مدرک حسابداری یا یک رشته مرتبط داشته باشید. ضمن اینکه ابزار حسابداری امروزه به جای چرتکه به ابزارهای الکترونیکی و نرم‌افزارهای مالی ارتقا یافته است.

blank

ویژگی‌هایی که یک حسابدار باید داشته باشد:

حالا که با واژه حسابداری چیست؟ و حسابدار کیست؟ آشنا شدیم با ویژگی‌های آن نیز آشنا می‌شویم. کسی که می‌خواهد یک حسابدار شود باید به این نکته توجه داشته باشد که علاقه داشتن به ریاضیات یکی از شروط لازم برای این کار می‌باشد. به کسانی که از ریاضی فراری هستند توصیه می‌کنیم که به هیچ عنوان سمت این رشته‌ نیایند. به دلیل این که شما همیشه با اعداد و ارقام سر و کار خواهید داشت.

البته تنها علاقه به ریاضیات نیست که از شروط لازم است بلکه باید به اصول نگارشی هم مسلط بود. علاوه بر این‌ها باید این نکته را نیز به شما بگوییم که حسابدارها معمولاً در سر کار، ساعت‌های زیادی را بر روی یک صندلی و پشت میز می‌گذرانند.

حسابداری چیست : حسابداری شغلی‌ست که می‌تواند برای شما درگیری‌های ذهنی زیادی به وجود آورد. معمولاً این افراد حتی در تعطیلات نیز نمی‌توانند بی‌خیال امور مالی شرکت خود شوند. البته هدف ما این نیست که این شغل را کار سختی جلوه دهیم. فقط خواستیم که شما در مورد حقایق این رشته بیش‌تر بدانید. کسانی هستند که آن قدر به این رشته علاقه دارند. که اصلاً احساس سختی در این کار نمی‌کنند و این شغل برای آن‌ها خیلی هم شیرین است.