حسابهای دریافتنی و پرداختنی دو نوع رایج حساب هستند که در ترازنامه یک شرکت یافت می‌شوند.

حسابهای دریافتنی و پرداختنی

حسابهای دریافتنی و پرداختنی در حسابداری چیست؟

دو نوع رایج حساب حسابهای دریافتنی و پرداختنی هستند که در ترازنامه یک شرکت یافت می‌شوند.

حسابهای دریافتنی نشان‌دهنده پولی است که یک شرکت توسط مشتریانش برای کالاها یا خدماتی که فروخته شده. اما هنوز پرداخت نشده است، بدهکار است. در واقع یک دارایی در ترازنامه محسوب می‌شود زیرا نشان‌دهنده مقدار پولی است که شرکت انتظار دارد در آینده دریافت کند. و معمولاً زمانی ایجاد می‌شود که یک شرکت کالا یا خدماتی را به صورت اعتباری بفروشد و برای پرداخت در تاریخ بعدی از مشتری صورت‌حساب می‌کند.

حسابهای پرداختنی نشان‌دهنده پولی است که یک شرکت به تامین‌کنندگان یا فروشندگان خود برای کالاها یا خدماتی که دریافت شده است. اما هنوز پرداخت نشده است، بدهکار است. در واقع یک بدهی در ترازنامه در نظر گرفته می‌شود. زیرا نشان‌دهنده مقدار پولی است که شرکت به طلبکاران خود بدهکار است. و معمولاً زمانی ایجاد می‌شود که یک شرکت کالا یا خدمات را به صورت اعتباری دریافت می‌کند و توسط تأمین‌کننده برای پرداخت در تاریخ بعدی صورتحساب می‌شود.

حسابهای دریافتنی و حسابهای پرداختنی حسابهای مهمی برای مدیریت جریان نقدی یک شرکت هستند. اگر یک شرکت دارای سطح بالایی از حسابهای دریافتنی باشد، به این معنی است که منتظر است مقدار قابل توجهی پول توسط مشتریانش پرداخت شود. که می‌تواند بر جریان نقدی کوتاه مدت آن تأثیر بگذارد. به طور مشابه، اگر یک شرکت سطح بالایی از حسابهای پرداختنی ​​داشته باشد. به این معنی است که مقدار قابل توجهی پول به تامین‌کنندگان خود بدهکار است. که می‌تواند بر توانایی آن در پرداخت صورت حسابها و مدیریت جریان نقدی خود تأثیر بگذارد. مدیریت این حسابها به طور موثر برای حفظ جریان نقدی سالم و تضمین ثبات مالی یک شرکت بسیار مهم است.

اسناد دریافتنی

این اسناد طلب ما از دیگران است. که در مقابل آن چک، سفته دریافت شده است. در واقع اسناد دریافتنی که به عنوان قبوض دریافتنی نیز شناخته می‌شود. و نوعی ابزار مالی است که نشان‌دهنده تعهد قانونی مشتری برای پرداخت مبلغ مشخصی از پول در تاریخ آینده است. اسناد دریافتنی زمانی ایجاد می‌شوند که فروشنده اعتبار خریدار را اعطا کند. و از خریدار بخواهد سندی مانند سفته را امضا کند که قول می‌دهد مبلغ مشخصی را در تاریخ آینده مشخص به فروشنده بپردازد.

این اسناد می‌تواند توسط موسسات مالی مانند بانکها به عنوان روشی برای مدیریت جریان نقدی و ایجاد درآمد، خرید و فروش شود. هنگامی که بانک یک سند دریافتنی از فروشنده خریداری می‌کند، ارزش اسمی ابزار را منهای هر گونه کارمزد یا تخفیف قابل اعمال به فروشنده می‌پردازد. و این حق قانونی را برای دریافت وجه از خریدار در آینده به عهده می‌گیرد. اسناد دریافتنی در ترازنامه فروشنده به عنوان دارایی در نظر گرفته می‌شود. زیرا نشان دهنده مقدار پولی است که فروشنده انتظار دارد در آینده دریافت کند. فروشنده ممکن است برای دریافت وجه نقد فوری و جلوگیری از خطر عدم پرداخت یا تأخیر در پرداخت توسط خریدار، سند دریافتنی را به یک موسسه مالی بفروشد.

اسناد دریافتنی مشابه حسابهای دریافتنی است که هر دو نشان دهنده پولی است که مشتریانش به یک شرکت بدهی دارند. با این حال، اسناد دریافتنی معمولاً زمانی ایجاد می‌شوند که یک تعهد قانونی رسمی‌تر مورد نیاز باشد، در حالی که حساب‌های دریافتنی از طریق ترتیبات اعتباری کمتر رسمی ایجاد می‌شوند.

اسناد پرداختنی

تعهداتی است کوتاه مدت که به سندهای تجاری مثل چک و سفته که بیانگر پرداخت مبلغی در تاریخ معین است مستند می‌شود.

 




0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *